19/9/1398

9:30

سشنبه

نمیرم بیرون. چون میترسم. از آدما میترسم، از اتفاقایی که ممکنه بیفته میترسم، از خودم! از خودم وقتی اون بیرونم میترسم. نه اینکه فک کنی میترسم یکی تفنگ دراره منو بکشه یا بندازتم تو ماشین و ببره، نه. میترسم باهام حرف بزنن. بعد یهو دیدی منم باهاشون حرف زدم. میترسم برم یه جا، بعد دوس داشته باشم بازم برم. میترسم دیگه. :/

کلبه ارزوهام داره ویرون میشع

وقتی ناراحتی

حتی با اهنگ شادم میتونی بزنی زیر گریه

و برعکـــــــــــــــــــس

هیچ وقت فکر نمیکردم به این حال برسم کع باز بیام اینجاو شروع بع نوشتن کنم کع حالم یکم بهتر بشع نمیدونم این نوشتن چ میکنه کع این همه سبک میشم .وقتی یادم میاد به اون دختر مفنگی چ فحشای دادم از خودم خجال

اقیانوس، گاهی میتونه اونقدر آروم و بی صدا باشه، که حتی بشه صدای قلبتو بشنوی... گاهی هم اونقدر بی تاب و وحشی باشه، که حتی صخره هم از پسش بر نیاد:/
اون میتونه با موج های بلند یه شهرو نابود کنه و هزاران هزار کشتی رو در خودش غرق کنه. اقیانوس قدرتمنده ولی... نه همیشه نه وقتی پای نهنگ ها درمیونه

من خدا را آن موقع دیدم که کسی بدون توقع مهربانی کرد...